Reetveerdegem is geen bestaand Vlaams dorpje, maar in België ligt wel een dorp waar schrijver Dimitri Verhulst is opgegroeid. En dat was eigenlijk helemaal geen leuke plek. Het huis is treurig en aftands (geen toilet maar een plee en die is nog buiten ook) en de bewoners zijn eigenlijk nog een graadje erger.

Gunther Strobbe groeit hier op met zijn lamlendige vader Celle en diens onaangepaste, werkloze, zuipende en grofgebekte nonkels en een grootmoeder die het ook allemaal niet meer weet.

Gelukkig is er ondertiteling, want het verbale geweld van de mannen is voor buitenstaanders bijkans onverstaanbaar.

Dat doet denken aan een Vlaamse versie van Flodder, maar dat is ‘De helaasheid der dingen’ beslist niet. Zo leuk is het namelijk helemaal niet. “Het trof me opnieuw dat alles van schoonheid kapot moest of vertrok uit ons dorp”, blikt Gunther als volwassene terug.
Als puber worstelt hij zich door de dagelijkse gang van en naar school, met de vier nietsnuttende broers en zijn vader om zich heen. Die brengen hun dagen door met slap ouwehoeren, gore moppen, smerige liedjes, sloten alcohol en geflirt in de kroeg.

Het ligt voor de hand dat Gunther in het voetspoor van zijn vader treedt, maar de dertienjarige droomt van een ander leven. Vader Celle snapt eigenlijk niet dat Gunther schrijver wil worden in plaats van beroepsalcoholist. Dat komt hem op een confrontatie met zijn vader te staan: “Gij zijt een Strobbe, maar wel een andere.”

‘De helaasheid der dingen’ is een energieke verfilming geworden van Gunthers waanzinnige jeugd. Maar hij ontsnapt wél. Een recensent: ‘Hilarisch en troosteloos, cynisch en poëtisch, bikkelhard en ontroerend’.

Filmhuis Winterswijk - Dinsdag 6 april - 21:00 uur
De Helaasheid der Dingen
Felix van Groeningen
België , 2009
100 minuten